adorno

(bkz. auschwitz'den sonra şiir yazmak barbarlıktır)

Minima Moralia' yı okurken hayranlık duyduğum kadar küfür de ettiğim kişidir. Bazı pasajları o kadar zor anlaşılıyor ki, 4. sefer aynı paragrafı okuduktan sonra, ağrımaya başlayan başımın da etkisi ile çok küfür savurmuşluğum vardır kendisine. Bir 'Açıklamalı Minima Moralia Meali' çıkmaz mı acaba?

(bkz. adorno sen bizim her şeyimizsin)

dergilerde, adorno'dan bir alıntıyla başlamak yazılara adetten oldu artık.
(bkz. bana bunlarla gelmeyin)

theodor w. adorno, max horkheimer ile birlikte aydınlanmanın eleştirisini yapmışlardır. eleştirileri şöyle özetlenebilir; aydınlanmacı bakış herşeyi açıklayabileceği iddiasındadır. bu iddiası gereği, herşeyi kuşatabilmek adına kuşatamadığı bilinmeyeni bilinenin içine hapsetmiş, onu küçültmüş, basite indirgemiştir. bu bakımdan açıklamaya çalıştığı şeylerin hakikatine ulaşmadaki başarısızlığı bir yana onu tahrip de etmiştir.

evet naçizane değerli bir adamdır kendisi..yalnız akıl tutulması'nda horkheimer ile daha sevilesi iken,zoraki yazılmış 'otoritaryen' kişilik üstüne denemelerinde pek haz almadığım biri..yahudşlerin dramatize edilmesi tarihinde bir başlangıçtır..yinede bu cümlesi onu kurtarır.'özne ancak,itaat ve boyun eğmeden haz alarak,kendi toplumsal uyumuna ulaşır'..)

Gerektiği gibi yazılmış metin örümcek ağına benzer: Gergin, eş-merkezli, saydam, sıkı örgülü. Uçuşan her şeyi kendine çeker. Arasından geçmeye çalışırken ağa yapışıp kalan metaforlar, onu besleyen avlardır. Konu ve malzeme kendiliğinden ona doğru kanat çırpıyordur. Bir tasarımın gücü ve doğruluğu, bir alıntının başka bir alıntıyı davet etmesini sağlayıp sağlayamadığıyla ölçülebilir. Eğer düşünce tek bir gerçeklik hücresini bile açabilmişse, öznenin dıştan müdahalesine gerek kalmadan, öbür hücrelere de nüfuz etmesi beklenir. Nesnesiyle gerçekten ilişki kurabilmiş olduğunun ilk kanıtı, çok geçmeden çevresinde başka nesnelerin de billurlaşmasıdır. Kendi özgül konusuna yönelttiği ışık altında başka başka konular da parıldamaya başlar...

minima moralia. okuna okutula

Yazarın güzel ve yeterli anlatım arasında hiçbir ayrım yapmaması gerekir; böyle bir ayrımı ne kendi düşünsel dünyasında hoş görmeli, ne de eleştirmenden böyle bir yardım ummalıdır. Ne demek istediğini tam olarak anlatabilmişse güzel yazmıştır. Güzellikten başka amacı olmayan güzel anlatım hiç de "fazla güzel" değildir: Dekoratiftir, sanatkâranedir, çirkindir. Ama işlenen konuya diğerkâmca hizmet etmek gerekçesiyle anlatımın arılığını ihmal eden kişi mutlaka konuya da ihanet etmiş demektir.

" Umutsuzluk karşısında sorumlu bir biçimde sürdürülebilecek felsefe, her şeyi kurtarılmanın bakış açısından görünecekleri biçimleriyle düşünme çabasıdır. Kurtarılışın dünyaya saçtığı ışıktan başka ışığı yoktur bilginin; başka her şey kurgudur, tekrardır, sadece tekniktir.Perspektifler oluşturulmalı, öyle perspektifler ki dünyayı yerinden uğratsın, yadırgı kılsın, onu bütün çatlakları, kırışıklıkları, yara izleriyle birlikte bir gün mesihin ışığında görüneceği gibi sefalet ve çıplaklığıyla göstersin."

T.W.Adorno

Adorno ve Tanrının Adı

David Kaufmann

Demek ki Tanrı, Mutlak Olan, sonlu varlıklardan sakınır. Onu adlandırmayı
arzuladıklarında, çünkü bunu yapmak zorundadırlar, ona ihanet ederler. Ama
onun hakkında suskun kalırlarsa, kendi iktidarsızlıklarına boyun eğmiş;
öteki, daha az bağlayıcı olmayan buyruğa –onu adlandırma– karşı günah
işlemiş olurlar.1

diye başlayan bir metin vardır. devamı
http://groups.google.com/group/ignoramusend/browse_thread/thread/436be2963daebfc3?hl=tr

Gerçek yanılsama olduğu unutulmuş bir yanılsamadır diyerek beni gerçeğin ne olduğunu yahut gerçek diye bir şey var mıdır sorusunu sormama neden olan zatı muhterem vatandaş. Sevilesi yazar, sevicem.