kafamız dolu

insanın ismindeki bir kelimeyi tek harfe ziplemesi ve gizlemesi konusundaki bayık duruma düşmüş şair.

o "k." ne olabilir ki? kemal, kenan, kazım, her neyse neticede kartvizit gibi olmuş. böyle şair ismi gibi duruyor. estetize edilmiş.

osman özbahçe'nin kökler dergisinde şiir ve yazıları yayınlanan şair ve yazar. edebiyat ortamı dergisinde de yazmıştır. Dergah ve Hece dergilerinde de göründü.
dergibi'de altında yazarı olmayan bir yazıda şöyle yazmış:
"Yazıyla Solumak", ma'rifetle örülmüş bir duyarlılık taşıyor.
İnsana ait bir yazma ve düşünme sürecini boyutlandıracak, açacak, buna tanıklık edebilecek bir "eleştiri" anlayışını yansıtıyor. Kitapta yer alan yazıların bütünlüğü içerisinde böyle bir eleştiri anlayışı temellendiriliyor, diyebiliriz. Her bölümde yer alan, kitabın "yaramaz çocukları" gibi başını bütünden ikide bir çıkartan yazıları ise bu anlayışın örnekleri olarak düşünebiliriz. "Yazıyla Solumak", insanın soylu çabalarına tanıklık edebilecek bir eleştiri anlayışı için ümitlenmemize değeceğini "nefesliyor" bize.