kafamız dolu

karma karışıktır, çözmesi oldukça zordur, onun çözemediği durum yoktur. söylediğiniz yalanları siz ona yutturduğunuzu düşünürken aslında o yutmuş numarası yapar.

gecenin zifiri yarısında usulca üstünü örtmesi beklenen ele yakılan ağıttır.

rüyalarimda bile beni kontrol eden varlik. cok bilmis dominant teyze.
(gerci gittikce o'na benziyorum)

ben çocuktum o da çocuktu, süperdi, yıllar geçti tanımladım, koydum onu rafa, dünya güzeldi, sonra anladım ki beni kendi hayallerine doğru çekmek için uğraşan bir çocuk sadece, aaaaa dedim sen benim annemsin, öyle kal ve beni biraz rahat bırak, çünkü yüzünü dünyaya dönüp beslenemezsen, kendi dünyanın esiri olursun, bu da böylece geçti gitti,
Anne:bana hep seslenme, çağırma ünlemi gibi geliyor bu yüzden

anne sevgisinin yerini ne kardeşler, ne baba, sevgili, arkadaş.. kimseninki alamaz. en çok aranılan saatler, hiç konuşmadan yan yana güneşin batışının izlendiği saatlerdir. konuştuğumuz zamanlarda da az ve öz, derinlerde gezinirdik.

nerede duracağını iyi bilen.

sevmeyi iyi bilen.

bazen onun kacik oldugunu sanarsin, ama iyice düsündükten sonra onun gercekten kacik oldugunu anlarsin

annem. O dev kanatlı bir pegasus gibi. bedenimi bembeyaz kanatlarının altında taşır, korumak için...oysa bilmez nasılda kapattığını güneşimi..o devasa kanatların ruhumda yarattığı fırtınaları..

bir gün birisi resulallah'a sorar: "ben kime iyilik yapayim?
Resulallah: "annene" der
sonra kime? diye sordugunda
resulallah tekrar: "annene" der
sonra kime? diye sordugunda
resulallah: "yine annene" der

adam, sonra kime? diye sordugunda, resulallah bu sefer babana diye cevap verir.

kadinlar zayif, anneler güclüdür. viktor hugo

kerpiç bir kokudan zuhur eden tandır kokusudur.
doÄŸudur anne.

(bkz. mother of mine)

tanıdığım en asil, en kibar, en zeki kadın.
lauren bacall'a benzeten olur, shirley temple diyen olur...
aurası dışında zekasıyla da hayranlık uyandırırdı.

bir anne yüregi, dibinde daima "affetmenin" bulundugunu bir ucurumdur. (Balzac)

http://www.youtube.com/watch?v=exKLbNtwwr4

(bkz. hüzün)

sevdiceğim, tek özlemim.

el elleri acımasızmış annem, ateşime baktığın ellerini özledim.
el aşları tatsızmış annem, pişiripte önüme koyduğun yemekleri özledim.
el sözleri korkuturmuş annem, şefkatli sesinle uyandırışını özledim.
el döşekleri soğukmuş annem, üşüyünce koynuna alışını özledim.
el gözleri ürkütürmüş annem, sıcacık bağrına basışını özledim.
el yolunda savuşturmak yokmuş annem, kapıdan yolcu edişini özledim.
şafak çok, biter mi annem? evimize hiç doğmayan güneşi özledim.
el ocağında yavrular öksüzmüş annem, resmini bile görmeyi özledim.
el yurdunda yâr da kimmiş annem, boğazım kördüğüm, gözlerim puslandı seni çok özledim annem seni.....

Eteğinde çamur anne eteğinde ateş,
Sanki Kudüs oldun anne yüzün bin güneş.
O ne avuçladığın anne ellerin yanmış,
Ruhlar ağlaşıyor yine melekler ayaklanmış

Denizler kabardı sen dur, denizler kabardı,
Bu ırmaklar yokken anne gözlerin vardı.
Kundaklanmış saçlarından kıvılcım düştü,
Yaralanmış tüm aşıklar ona üşüştü.

Yıldızlarımı küstürdük uçup giden ne,
Belki yoruldu melekler göğü tut anne.
Eteğinde çamur anne eteğinde ateş,
Sanki Kudüs oldun anne yüzün bin güneş.

hakkında roman yazarsam ancak anlatabileceğimi düşündüğüm, hayatımda tanıdığım en ilginç kadın. en komik, en çocuk, en olgun, en kolay, en zor dişi. bana da aşık sanırım. başka türlü açıklanamaz.