kafamız dolu

biz karafatma türkçe kullanmayı daha çok seviyoruz :)

kuresellesen bir dunyada, thomas mc luhan'in dedigi gibi global bir koy halini alan bir yerkurede yasiyoruz, ki bu yuzden artik dillerin birbirine harmanlanarak birer pidgin halini almasi zaman zaman lingua franca filan olmasi sebebi tesiriyle, boyle seyler mumkun degil, digil. olmaz yani. utopya.

ari, safi seylerde biraz irkcilik da var gibi degil mi? fasizm kokusu. ari irk, filan gibi seyler. bizimkiler, eskiler yani bulgaristan'dan gocmus, ege taraflarina yerlesmis. karmalanmisiz. karisik oldugu icin mayamiz, daha seckin ve guzel olabiliyoruz fiziksel ve ahlaksal, kulturel zenginlikler konusunda. o kulturun, bu kulturun ve su kulturun getirdiklerini harmanlayip bir sentez uretmisiz. arilik marilik yok yani. arilar bal yapar. biz dedikodu, utopya filan yapiyoruz esrefi mahlukat olarak. ari musluman, katiksiz gavur, kafir filan olur ama.

tozkoparan midir nedir, o sempanzeleri inkar ediyor mesela. darwin filan yokmus. ari irk varmis sonra da ari dil geliyor tabii.

kelebek türkce icin yorumlarinizi bekliyorum...(ömrü yedi gün)

Atatürk ve İnönü, Dolmabahçe Sarayı’ndaki III. Dil Kurultayı’nda (24 Ağustos 1936) 3 Ekim 1934’te İsveç Veliahtı Güstav Adolf şerefine verilen bir yemekte Mustafa Kemal şöyle konuşur: “Bu gece ulu konuklarımıza, Türkiye’ye uğur getirdiklerini söylerken, duyduğum tükel özgü bir kıvançtır (...) Avrupa’nın iki bitim ucunda yerlerini berkiten uluslarımız, ataç özlüklerinin tüm ıssıları olarak baysak, önürme, uygunluk kıldacıları olmuş bulunuyorlar; onlar bugün en güzel utkuyu kazanmaya anıklanıyorlar: baysal utkusu.” (Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, c. II, s. 320-321)

vızvızzvızzzzz...