kafamız dolu

aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyendir.
ben bir divan ÅŸairi deÄŸilim ki sevgilim
sana bercesteler düzeyim.
yine de giderayak gözlerine, ellerine, ayaklarına
tutulmuÅŸluÄŸumu herkes bilsin isterim.
ben bu çıldırmış vaktin, ben bu yılan zamanının
paramparça edilmiş şairiyim.ne diyeyim!
yine de içimde, çook eskiden kalma bir
ya leyl...ya leyyyyllllllle
bir çöl gecesine ismini bırakayım.
birhan KESKÄ°N

nideyim sahn-i çemen seyrini cananım yok
ah bir yanımca salınır serv-i hıramanım yok
yar yar kurbanın olam yar
dost dost hayranın olam dost
yar yel lel li yele
le lel lel le, omrum yele le li tere
li yele le le le, mirim te re le li
ah bir yanımca salınır servi hıramanım yok

enveri'den dinlediniz

bitmez aÅŸk.
ve benceee..
aÅŸk iki kiÅŸiliktir.

baba oğul ruhu'l- kudus- god is love- kalp karışık. tin karışık.

aşktan çatı olmaz. değil mi koca kafa?

aşk,hiç biter mi?

bitmezse sana ne bundan
biterse öyle aşka edeyim.
aÅŸk her zaman tek kiÅŸiliktir

Elbette ki tek kişiliktir, aşık olunan kişi karşılık verdiği anda aşk biter.

meÅŸhur ÅŸiir de ÅŸu;

Ask Tek Kisiliktir

tek kisilik kalabaliktir ask.
ask tek kisiliktir; ikinci bir kisiye bilet yoktur.
kendinin yayasidir askta ikinci kisi,
kendinin mayasi; herkes sevgisini sever...

ask nedir incil'e göre? nedir tevrat'a, zebur'a, kurân'a göre?
bu kitaplardaki asklar küfürler neyin rengine göre?

insandir, insan aslolan, insana göre
bir bedeni o kiyisizliga birakma saati geldiginde gitmek bir yalnizliktir.
bütün gitmeler bir yalnizliktir kalmaya göre...

sevginin ve cesaretin cesetleriyle günler agir ve kirli tortusunu birakirken ömrümüze; günler, düslerimize, özlemlerimize...uzakligin sakaginda kaç namlu kimbilir yakin olmasin diye?
sonra biz buradan uçurumlara teslim olan gençligimizle!

en rezili belki parayla insan arasindaki yalnizliktir; hiçbir inanç, hiçbir ideoloji, hiçbir ask, hiçbir kitap bu yalnizligin kurallarini bozamiyor
bu da bir yalnizliktir...

'yalnizlik bir yagmura benzer'
yagmurdan önce biz, bütün çilginliklari bir bir bölüstük, bir bir türküleri, telasli kosuslari, bir bir silahlari, tabulari, ayriliklari; çogaltip yalnizligimizi feodal tekkelerde ellerimizin üstünde bir el bile yokken bölüstük vuruslari.

sonra bir geceydi ve yalnizdik; çogalttik sususlari...
yagmura yakalandigimiz geceye çarptik; geceye olmadi.
ama biz paramparçaydik!

ve hayat gaspetti o magrur duruslari...

hâlâ daglarin üstünde, zambaklarin içinde iste su hayat; destan ve yalniz hayat!
yalnizliga halay halay ellerim;
kirilasi kirilasi ellerim!
benim ellerim, yuh ellerim, sair ellerim...
kalemimi silahiyla koruyan, kalemi de silahi da yalniz ellerim;
'yalnizlik bir yagmura benzer'
yagmurda sirilsiklam ellerim...

daha birileri biryerlerde yaralardan söz ediyor; sonra binlerce ses o bir sesin üstüne, belki de yüzbinlerce...
ama kime anlatilir ki yara, orada yara olarak yalniz.
yarayi anlatan, anlatirken; yara ise orada yara olarak yalniz!
destan ve yalnizdir hayat kirilasi ellerim!

herkes kendine göre bir yalnizliktir!

Iyi ki dogmadiniz hiç dogmayanlar ya da dogmasi olasilik kalanlar, dogarken biz de spermdeki olasilik kadardik; o olasilikla dogmak veya dogmamak üzere yalnizdik.
simdi de yasamak ve ölmek hâlâ bir olasiliktir.
hep mengenede, kaderde en çok da yasamak bir olasiliktir.

sevismek ey, yasamak bir olasiliktir!
yalnizligi sevisirken eksiltiyor, eskitiyor ve eskiyoruz...
sevistigim gece emzirdigim gecedir,
özümü katarim ona;
geceyi kanatirim gece beni kanatir.
gece insanligimiz
insanligimiz ise yalnizliktir...

giderek insanlasiyor, uygarlasiyor ve insansizlasiyoruz...
'görgü taniklarinin ifadelerine göre'
günlerin daginik yüzü ter ve keder içinde;
zanlilari her sabah o resmi geçitlerde...
iste hayatlarimiz intiharlarin ve cesaretlerin sustugu yerde;
hayatlarimiz diger hayatlarin da cesetleriyle...
hayatlarimizda kimselerin bilmedigi yalnizliklar;
ama kimseler bilse de bilmese de yalnizlik var ey bütün yalnizliklar!

Yilmaz Odabasi

"tek kişilik koltuğa iki kişi oturtmaya çalışmaya aşk denir"