1978’de Beşikdüzü Öğretmen Okulu’nu, 1982’de İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Fakültesi’ni bitirdi. Mimar, basın danışmanı ve gazeteci olarak çalıştı. Yeni Devir gazetesindeki köşe yazılardan oluşan Sömürü Odağında Kadın isimli kitabı 1985’te yayımlandı. Hz. Fatma (1984) ve Hz. Zeynep (1985) üzerine yaptığı biyografi çalışmalarını, Veda Hutbesi (1985) üzerine incelemesi izledi. Sistem İçinde Kadın (1988), Tanzimat’tan Günümüze Kılık Kıyafet ve İktidar (1989), Tesettür ve Toplum: Başörtülü öğrencilerin Toplumsal Kökeni Üzerine Bir İnceleme (1991), Mahremiyetin Tükenişi (1995), Şark’ın Şiiri: İran Sineması (1998), Bacı’dan Bayan’a: İslâmcı Kadınların Kamusal Alan Tecrübesi (2001) gibi, araştırma incelemeye dayalı çeşitli kitapları yayınlandı. 1991’den itibaren edebiyata ağırlık vererek, Üç İhtilâl Çocuğu (1991), Son Büyülü Günler (1995), Acı Çekmiş Yüzünde (1996), Azize’nin Son Günü (1997), Suya Düşen Dantel (1999), Ağzı Var Dili Yok Şehrazat (2001), Halama Benzediğim İçin (2003), isimli hikaye kitapları yayımlandı. 1991 Körfez Krizi sırasında tuttuğu günlüğü Turuncu Günler (2003) ismiyle kitaplaştırdı. Türkiye Yazarlar Birliği (TYB) tarafından 1995’te, Gençlik dergisi tarafından 1997’de “yılın hikâyecisi” unvanına lâyık bulundu. İlk romanı Bana Uzun Mektuplar Yaz (2002), TYB tarafından “yılın romanı” seçildi. Evli ve iki çocuk annesidir.Aynı zamanda Taraf'da 'Sınır Yazıları'adlı bir köşesi vardır.

(bkz. feminist şair)

görmeyeli şiir eleştirmeni olmuş...

son zamanlarda taraf gazatesine yazdıklarından dolayı gözümden derelere düşmüş bir ümit aktaş bacısı

"Bana uzun mektuplar yaz" diye bir romanını okumuştum, ilginçti ama okumasaydım da olurdu hissi bıraktı.

islamcı kadın öykücülerin en önemlisidir. aynı zamanda araştırmacıdır. islamcı kadın entellektüellerindendir.

Ağzı Var, Dili Yok Şehrazat

Üç İhtilal Çocuğu kitabı ile dönemimizi hikaye kurgusuyla iyi ifade eden yazardır kendisi. Roman yazıyor.