cinler ateşten yaratılan varlıklardır, melekler nurdan insan ve hayvanlarsa balçıktan. tabii halk arasında bir deyişimiz "ateş olsan cürmün kadar yer yakarsın" -öyle bir şey miydi neydi-, vardır. şimdi anlıyorum ki bunun cin olup adam çarpmakla bir bağıntısı, intertextualitisi var. yani ateş bilirsiniz insanı ve nesneleri yakabilen bir şey. anasırı erbaadan birisi. kimi grek filozoflarına göre dünyanın özü.

ateş aşkın da özüdür bence. ateşlenirsin, ateşin filan fırlar
aşıkım, azgınım, azıttım, tarumarım filan diyebilirsin
ruhun da sıcak, ateşvari bir şey olduğunu
ibn-i tufeyl'in hayy ibni yakzan'nın da
kahramanın anası sandığı ceylanın kalbinden
küçük oval kütleyi yarıp içindeki sisimsi
bulutumsu sıcak tabakanın buharlaşıp, kalbin soğuması
olayından tahayyül edebiliyorum.
insan bedeni de ısısını kaybedince
ölümcül tehlike başlıyor.
yani insan bedeninin ateşe, sıcaklığa, ısınmaya ihtiyacı
her zaman vardır. bu bir doğa kanunu olduğu içün
cinin çarpmasından doğacak hasar
vücuttaki ateşe dayanıklılık ve gereksinim
nispetinde reaksiyonel ve bıttırı düttürü
olabilir.
hayatta her şeyin mümkünatı var.
kış kış cinler, yallah şoför
yallah diye bir şarkı da var.
kur'an'da cin suresi ve farklı surelerde
cinlerin varlığından ayrıca diğer mukaddes kitaplarda
yine var olduklarından bahsedilmiştir
yani moruk evrende yalnız değiliz.
ben, sen, uzaylılar, cinler, hepimiz

cinci olup çakmak var bir de.

önce bir in ol. cin olmayi deneme hic. )

Allah yarattı demiycem bi çarpıcam cinlerle yakın temasa geçicen. Ulan kısacık aklınla...demek istiyorum ben o insanlara.