deli, delilik, delirmek... ve benzeri tanım/layış/ların insanın varlıksal durmunu tağyir etmek için kullanılsa da aslında, insana içkin olan bir aşkınlık yada ötekilik durmunu ifade eder.
deli olmak, mevcudun yada verili olanın karşısında bir varlık olmayı, yaşanan normalliklerin zıddını kuşanmayı; ancak normalin de kuşatmaya çalıştığı, denetime alıp "hiç" kılmaya uğraştığı bir debelenmeyi iafde eder.
bu debeleniş normalliğin kıyında bir varolma arayışı, bir tutunmayı, direnmeyi ve yaşamayı imler.
toplumsal kurgunun mekanik ve pisişik kabullerinde saklanmış bir yüz/süzlük/, iman etmekten ve kabullenmekten yoksun kaldığı için kendinden olmayanı kuşatarak zamandışına itmeye başlar. kurgu nihayetinde hakiki olmayan bir göndermeyi tanımlar. kugunun dışında kalan yaşamsallar mekanik normalliğin dışına dolayısıyla deliliğin kıyısına itilir. ve normal olan mekanik kurgu kıyıya attığı yaşamsalı deliliğe zorlar.
deliliğin varlığı mevcudun karşısında olmak , yada mevcut onu anormal olarak tanımlamaya başlamışsa ki böyle yapmıştır, o zaman dışa yaklaştıkça yeni bir kıyıya varılmak üzeredir. bu yeni kıyı bir cinnet halini değil varolmakta ısrar etmenin ve tanımlanarak öteye atılmış yaşamsallığı bulmayı hedefler.
kısa keselim.............:)
farklıysan deliliğin kıyısında dalgalanıyorsun demektir....