kafamız dolu

humeyni'yi dindar insanlar inancı yönüyle severler ki kendisi bir ayetullahtır. dolayısı ile özgürlük savunucusu ki genellikle komünistler olur kendileri. mao'yu lenin'i ve de stalin'i severken de problemli olacaktır. zira onlar da dikta rejim kurmuşlardır. bugün sevdiğiniz herhangi bir lider eğer iktidardaysa muhakkak haksızlık yapmıştır. yapacaktır. çünkü insan doğasının özü bu. ömer'in adaleti ancak küçük yapılanmalarda meydana gelebilir. dolayısı ile humeyni'yi seviyor olmaları küçültücü ya da aşağılayıcı da değildir. humeyni'yi sevmemek de küçültücü ve aşağılayıcı değildir. mesele şu, eğer sevmezken baskı ve zulme uğruyorsan, işte orada tuhaf olur. putlaştırılmış olur. kanımca iran'da humeyni'yi sevmediğini ancak mahalle baskısı ile söyleyemeyebilirsin. ki mahalle hep baskı yapar. türkiye'de de yapmıyorlar mı?
"bir elimde ÅŸarap bir elimde kuran" mahallesi...

sosyal olayların çözümü seviyor/ sevmiyorla olamaz. konsensusla yapılan anayasalarla sağlanır çözüm zemini.

İran islam devrimini mollalar tek başlarına gerçekleştirmediler. Komünistler ve Şah'ın baskıcı ve işbirlikçi idaresine isyan eden diğer herkesle beraber gerçekleştirdiler. Sonradan işin rengi değişti ve komünistlerle yeni rejimin arası da açıldı (konu ile ilgili komünist perspektif için Persepolis izlenebilir) gerçi ama şu bir gerçek ki Humeyni siyasi açıdan emperyalizme kafa tutan bir rejim kurdu ve dini açıdan da yaptığı bir devrimdi, zira şia itikadında emire itaat mevzusu ehl-i sünnete göre bile çok daha katıdır. Zorla baş örtme mevzusu ise devlet eliyle yapıldığı için ve medyamız tarafından fazlasıyla dramatize edildiği için abartıldığı kanısındayım. 1960'lara kadar ABD'de ve hatta günümüzde bile Güney İtalya'da toplum tarafından dayatılan (mahalle baskısı) giyim tarzı İran'da dayatılandan çok da farklı değil. Hele bir de kemalizmin sırf kılık kıyafet inkılabına muhalefetten idam ettiği insan sayısına bakıldığında İran rejiminin bu yönü Humeyni'yi bizimkilerden (!) kötü yapmıyor. Herşeyden önce öldüğünde de bir hırka ve bir hasırdan başka birşey bırakamayan bir idealistti Humeyni. Sevmek göreceli bir kavram ama en azından saygıyı hak ediyor. Bizim (!) despotumuz sizin (!) despotunuzdan iyidir demek kolay esas mesele başka bir başlıkta da belirttiğim gibi mesele başkalarının hayat tarzına müdahale eden veya edeceği iddia edilen iki dünya görüşünün çatışmasıdır. Çözüm yoktur. Müdehaleden vazgeçilmedikçe çatışma kaçınılmazdır. Birisi Humeyniyi sevip Atatürk'ü eleştirecek, diğeri tam tersini yapacak, tartışma ile kimse ikna olmayacak. Konu pozitif ilimlerle ilgili değilki deney yapalım, aklen birbirimizi ikna edelim. İnanç meselesi, dolayısıyla konu tamamen sevme sevmeme ikilemi, yapacak birşey yok.

sorun; müslüman, sınıf mücadelesi geçirmemiş, sermaye birikimi olmayan toplumların çoğulcu, özgürlükçü demokrasiyle sınavına gelip dayanıyor. fransa'dan daha jakobeniz, ortadoğululardan daha baskıcı din anlayışı var.

demek tüm ideolojilerin kökeninde baski var. iran'da birileri ya örtünün ya döveriz diyor. türkiye'de ise ya başınızı açın ya da kamusal alana girmeyin diyorlar. değişen cok fazla şey yok yani...

bir zamanlar amerika'ydı.

gazi paşa'yı hakarete varmayan üslupla eleştiriyoruz;karşımıza yasa çıkıyor duvar gibi.
dinle ilgili eleştiri yapıyoruz, bu kez din avukatları dikiliyor karşınıza.
bu toplum ne zaman tartışacak yahu! tabii çocuk kalmaya mahkum olursunuz, düşünce üretilmiyor ki. seviyor/ sevmiyor muhabbetine takılıp kalıyoruz:)

(bkz. çocuk millet)
(bkz. illet zillet millet)