yaklaşık 15 yaşımdan beri hayatımın %60ını yürüyerek % 30unu falanda iett dolmuş minibüs gibi toplu işkence araçlarında geçiren biri olarak sadece bu yazı benim alnımamı yazılı yoksa kaderdaşlarım var mı diye merak etmeden duramıyorum..yanikaç kişinin başına gelmiştir su anlatacağım olay..
üsküdar altunizade güzergahı 1A kod adlı otobüs..pis kokusu bir sonraki duraktan duyulan bir insan hayvanı yaklaşık 35 boş koltuğun olduğu bir işkence aracında sizin yanınıza oturursa siz artık bunun bir şaka olduğunu düşünmezmisiniz...
1-Geçenlerde otobüste bir
Geçenlerde otobüste bir adam hemen yanıbaşımda düşüncelerimi etkiledi artık reenkarnasyona inanmaya başladım:)Çünkü otobüste bir abi önceden Kokarcaymış fakat şu anda bir insanın bedeninde can bulmuş bunuda bütün otobüse gösterdi sağolsun göstermedi koklattı.Yanında duranlardan sekiz yaşındaki kız çocuğu F.D feci şekilde can verdi.Annesi H.D kokudan hunharca öldü.
2-bir halk otobüsünde
bir halk otobüsünde cümleten dumur olduğumuz olaydan bahsetmem gerekirse; bir ilköğretim okulunun önündeki durakta duran otobüsü oğlu müdüriyetten bir belge alıp gelsin diye bekleten annenin halini anlatmam yetecektir. sıcak bir ağustos'tu. otobüsten inip kan ter içinde okulun bahçesinde koşmaya başlayan çocuğu bekleyen yolcular homurdanmaya başladılar. şoför de gaza basmaya hazırlanır gibi yapınca kadın otobüsün içinden en az 200 m. uzaktaki oğluna "kooş, kooş dedim lan sana!" diye bağırmaya başladı. şoför direksiyonu filan bırakıp kadını izledi. otobüsün yarısı da kahkahayı bastı zaten. çocuk elinde belgeyle otobüse geri döndüğünde kadın hala söyleniyordu, ondan başka kimse söylenmesin diye sanırım...