kafamız dolu

çok adam alıyor.mal çıkıyor içinden.kısmi mal fabrikası yani.''kısmi'' bak hepsi demedim.

hocalarımızın bir çoğu ortaktı. bu yüzden arkadaş ziyaretleri ders dinlemeyle sonuçlanırdı. öğrenci sayısı oldukça fazla bir üniversite.

2008 yılı sonu veya 2009 başında rektörlük seçimi yapılacaktır, tahminim yine bir istanbul tıp fakültesi dekanının rektör seçileceği yönünde, dilerim gelenek bozulmaz.

Gerçek bir üniversite değildir.Daha ziyade kışlayı andırır.Küçük rütbeli akademisyenler öğrenciye ızdırap olur.Üst rütbeli akademisyenler nispeten daha müşfiktir.Öğrenci işlerindeki memurların çoğu orta okul mezunu bağyanlardır.Laf anlatana kadar göbeğiniz çatlar.Kasıtlı-kasıtsız sürekli öğrenciye zorluk çıkarırlar.
Dört yıllık fakültelerdeki öğrenciler kısa dönem er muamelesi görürler.Bazı hocalar bunlar hanımefendi ve ya beyfendi diye hitap ederler.İki yıllık yüksekokul öğrencileri uzun dönem er muamelesi görür.Bunlara senli benli hitap edilir ve çocuk gibi azarlanılırlar.
Bilimsel araştırma falan yapılmaz.Hoca kağıttan okur öğrenci eğer derse takılıyorsa katip gibi yazar.Derse gelmiyorsa ders notlarını zaten fotokopiciler hazır olarak satar.
Hocalar eskiden gerçekten iyiydi.Ama şimdi çoğu para aşkına özel üniversitelere doğru kirişi kırdılar.Yanisi hiç kimseye bu müessesede talebe olarak okumasını salık vermem.

bilkent'le birlikte ilk 500'e giren üniversite.

dünyanin ilk 500 üniversitesine girmis bulunuyor. kacinci sirada bilmiyorum

Bir fakülteden diğerine geçişin yasak olduğu, hergün okula girerken birileri tarafından arandığın(güvenlik görevlileri!), 'bugün olay yok mu?' diye etrafa bakındığın, öğrencilerin suç aleti bulamadığında ağaçların dallarını koparıp polisle çatıştığı, en az ayda bir önüne polis ekiplerinin yığıldığı, fakülte duvarlarının yazılan yazılar yüzünden sık sık boyandığı, kantinde ve yemekhanede otururken sık sık sosyal olaylarla yüzleştiğin, içinde dünyayı kurtaracak gençleri barındıran, kışın anfilerde soğuktan donduğun, aktif bir üniversite...Herkese tavsiye ederim...

annemin babamın okulu. hüzünlendirir beni. yakın tarih kokar, yaşanmışlığı ürkütür. üniversite gibi üniversitedir işte. yeditepenin kırmızı rahat koltuklu modern minicik sınıfları yerine, yeğlerdim istanbul üniversitesinin tahta oturaklı kocaman anfilerinde hocayı duyma zorluğu çekmeyi. biraz rahat batıyor da olabilir :)

kapalı havalarda ve kar yağdığında iktisat kütüphanesinin yanındaki banklardan ve kütüphaneden süleymaniye camii muhteşem görünür. öğrencilerinin genelde kıymetini bilmediği okuldur. herkes, dökülüyor, soğuk diye şikayet ederken en iyi hocaların bu okulda olduğunu unutur.

İstanbul'daki üniversiteler içinde -yemekhanede- yemek ücreti en düşük olan yer.aslında o kadar ucuza mal olmuyor yemekler.öğrencilerin yemek için verdiği parayı tamamlıyor yönetmelik.çünkü biliyor ki eğer yemek ücretlerini artırırsa bu da kendisine maddi kayıp olarak dönecek.ücretler değişirse öğrenciler camı çerçeveyi indiriyorlar çünkü.