rüyada oglan cocugu görmek hayirlara vesiledir (derdi ananem)

Rüyamda oğlumun kaçırıldığını gördüm. Eşim saçma sapan bir nedenle biriyle kavga ediyordu. O da dayak yemeyi kendine yediremeyip oğlumu kaçırıyordu. Alacakaranlıkta ikimizde yüzünü göremiyorduk. Bas bas bağırdım meydanlıkta biri gelip kurtarsın diye. Polisler onu ararken abimin kızıyla teselli buldum ben de. İyi de. Benim oğlum yok üstelik oğlum olmasına niyetim de yok. Abimin de kızı değil oğlu var. Kavram karmaşası giderek büyüyor anlaşılan.

nolur bana da bir günlük açın. çok kıskandım bu kızı. nolur. nolur ya nolur.tamam söz kenarları kıvrılmasın deyu o tel şeylerden bile takacam olmadı mandal kullanacam. nolur ya nolur.

sıkılır, kaçarak yaşamaya alışık olmadığından belki, sonra eline bir sineklik alır bütün sivrisinekleri öldürmeye başlar, bu arada pencere camı sonuna kadar açık, ışıklarda, prizde bir mat bile asılı değil, söylenmeyeceksin, camı kapat, sakinleş, git kendine sinkov al, hayır sinek öldürürken işim var diye çemkirmek ne oluyor, sinek öldürüyorsun bu bi iş değil

Bilmiyorum nasıl başarıyorum ama yaşamımdaki herkesi kırabiliyorum. Cidden ya onlar çok naif ya ben pek kırıcıyım. Bilmiyorum. Zaten üç beş kişiyi geçmiyor görüştüğüm kişi sayısı. Onlar da çıkarsa yaşamımdan tek kalacağım. Bilinç altımda biri bunu mu istiyor? Yani benim istediğim bu değil buna eminim. Severim dost sohbetlerini zira. En güzeli uzaklaşmak onlardan. Konuşmamak en azından bu süreci atlatana dek ama bu sefer de uzak durduğum için kırılıyorlar. Ne yapacağımı ben de şaşırdım.

Tastamam katılaştım diye düşünürken, artık beni kimse incitemez ve ağlatamaz teranesini tekrarlıyordum içimden. Aniden bildiğimiz uyuz sokak iti zırıl zırıl ağlattı ya beni şimdi ölsem de gam yemem. Gecenin üçünde peşime takılıp geldi. Kuru ekmek verdim yedi şimdi de sevilmek üzere yanımda bekliyor. Ağlıyorum diye inliyor. Ya ben bu kabuğu sertleştirine kadar neler çektim atılır mı şimdi bana böyle bir kazık?

Sözlük tarihine geçmek...
Geyikte yazılan tüm o zırvalıkları (zırvalık olduğunu biliyoruz ancak insanın saçmalama şansının elinden alındığı tüm alanlara karşılık bir yerlerde bir pikselde bunu bulmuşken kaçırması akıllıca olmazdı zaten) bu denli ahkam keserek yargılayıp sonra da eklemesi birinin "sözlük tarihine geçmek"
Bakıldığında burada bile ahkam kesmeyi ne çok seviyoruz. Ahlakçılığın had safhaya ulaştığı ülkemde elini kılıcını alan diğerine saldırıyor ki bir alanda geyik meydanında yazmak bile ahlaksızlık olarak değerlendirilebiliyor. Burada yazdığımız her şey kamuya ait sayılacağı için bölümü uzatmak anlamsız.
Şu eklenebilir belki; burada gördüklerimizin sadece yansımalar olduğunu, kendi varlıklarımızdan sıyrılıp başkası olma heveslerimizi doyurduğumuzu ve bunun klinik bir durum olmadığı...ciddiyet? Ne gerek var ki? Zaten dışarıda orada burada ve tüm yazdıklarımızın altına imzamızı atarken yeterince ciddiyiz. Bunun yerini bulamamış, fotoğrafta yazık ki karenin çok dışında kalmış birinin değerlendirmesi olduğunu düşündüm aniden. Bu da geyiktekinden farklı bir değerlendirme olmayacaktır gerçi...
Hamiş; Kimseye bulaşmak değil meramım ki kavgaya da zamanım yok. Sadece bilmek istedim neden ki? Neden uğraşır bir insan bu kadar şeyi oturup yazar. Tuhaftır insanın yalnızlığı böyle tuhaf oyunlar oynatır.

Annem geliyor dedim duvarlara...içime dolan kapıları kırıp sokaklara taşan (doğru iç kapılar ve iç karanlıklardan söz ediyorum burada) güvensizlik duygusu yeniden uyandı. Annemden beter olamaz herhalde dedi bir ses, kötü çok daha kötü olabilir. Şimdiye dek kurduğum bütün dengeleri tek bakışıyla yok edebilen tek kadın; neden ömrün boyunca hiç hata yapmadın ki sen? Nasıl oldu da heveslerini kırdın ve çıtaların yasaksız bahçeleri çevirdi. Benim talan ettiğim bahçeleri sen hiç görmedin anne bundandı belki de hep yaşamaya yüksünüşün. Görsen belki de...
Anneme tüm diğer şeylere susma vakti şimdi; annem geliyor dedim mavi duvar kırpıp kendimden yeni bir kendim yaratmalı. Yıldızlardandünyayıldızlardandünyayıldızlardandünya... sevdiğim bütün kadın isimlerini sayıklayacağım şimdi unutmayaunutmayaunutmayaunutmaya...nefes al!

yanlış günlüktür.. ya da deforme edilip sürülmüştür piyasaya.. korsan mı yoksa.. jesannah olmuş jesennah..günlüklerin de tadı tuzu kalmamış anlaşılan..tanpınarınkileri mi okumalı ne yapmalı.. ne farkeder demeyin, şansınızı deneyin diyenlerdenseniz, hadi yoluna eyvallah mutlu ol gülüm inşallah diyerekten dua listemize girmeye hak kazandınız.. ama önce..

(bkz. jesannah)

Tema;"Hiç bir şey göründüğü gibi değildi"
Uzun zamandır yazmak dediğimde bu cümle geliyor aklıma. Eksik başlangıçlar Tanrıdan bir vahiy yardımıyla gelen çok dilli bir tür terazi ve aylar önce söylenmiş insanin bekaretini koruyabileceği bir yer. Uzakta değiliz şimdi tüm bunlara. Üç noktaları sevmiyorum haliyle kullanmayacağım. Yazabildiğim konusunda da muhteşem bir yanılgın var. Seni kandırdığım için özür dilerim ama yazamadığım gibi okuma da bilmem ben. Örneğin bir dilin altındaki dip köşeleri diğerleri kadar iyi temizleyemem bir söylemin altında ne kadar gerçeklik payı yattığını ve nereye kadar gidebileceğini bir yolun okuyamam. Aslında yukarıda ilettiğim kadar ihtişamlı bir temam da var sayılmaz. Tüm yoklukları çözdüm.
Meziyet üst niteliktir. Burada Türkçe dersini veren de ben değilim üstelik. Düşünüyorum da yeterince kürsü görmüş ve ukalalık sıyırmıştım birilerinin kemiğinden. Sonra iliğimi donduran bir tür soğuk hava dalgası sıyırıp geçti olanca hızıyla. Tüm bu saçmalıkları yazıyordum çünkü inançla bir şeye belki varlığıma bağlanmak istiyordum. Kandırdığım için özür dilerim.
Orada söylenen tek bir doğru vardı ayışığı altında. İnsanın bekaretini koruyabileceği bir yer yok. En azından bizler için. Şimdi söylenenleri yapmak diğer yaşamlardan biraz mantık biraz akılcı çözümler aparmalıyım. İleriki otuz yıl kurtarmak için belki de yok etmeliyim onu. Ne de çok kullandım belkileri. Belki isteklerim tüm bunlardan farklı olduğundandır. Bunların da önemi yok. Bilmem gereken tek gerçek zorundalıklar. Sadece bu. Soyunup Yakup'un kurbağalarını fazlasıyla sarhoş bir gecede gömdüm. Dahil olmadığım her şeyi reddediyorum. Benim için söylenen tüm o gerçeği. Yazgımız denen ve bizim için tasarlanmış geleceğin tümünü. Yanlış anladın yine; red değil kabullenmek.
Onu da hiç sevmedim bu arada yalan söyledim herkese. Şair değildi; işgüzar bir misyonerdi hepsi hepsi.

Durum; "Neyi kabullenirsen onla yetinirsin..."
Yazmayacağım...vazgeçtim...değmez.

Neden bir başlangıç cümlesi olmalı acilen yazılması istenen bir metnin? Sadece başlangıç diye girebilirim.
Başlangıç; öncelikle karanlıktı. Isrardan söz ediyordu birileri ve ikrardan. Seramoniler vardı geleceğe dair. Ellerimiz her şeye rağmen tüm çabalara ve dezenfekte isteklerine rağmen bir yanıyla öldürdüklerimiz kokuyordu. Gerçeği tüm anlamlarıyla açıklıyordu bu; kokuyorduk. (yanlışlıkla korkuyorduk yazmam bir tesadüfü barındırıyor olamaz içinde.)
Durum; Yol alıyorduk geleceğimizde ve bir adam arka penceremin dışında bir yerde "kara vicdanlı" şarkısını söylüyordu. İçinde yaşadığım sitenin kalorifer techizatının makinelerini barındıran binada çalışan işçilerden biri kara vicdanlıya eşlik ediyor, onu düşünüp küfrediyordu pes perdeden ve detone sesiyle. Duyduğum en güzel şarkıydı...

He bu bi eksikti dedirten günlüktür. Admine teşekkür ediyorum mevzuda :))