kafamız dolu

koskoca adamlar, şiire onca emek vermişler, bir sürü okurun saygısı vesaire, "edebiyat ortamı yok", "şiir yazan yok" diyen adamın önünde el pençe divan.... dergi de çıkarmayın o zaman.

karagöz dergisinin ikinci sayısını sonunda okuyabildim. dergi hakkında orada burada bu kadar çok yorum yapılınca yayınlanmadan önce, insan merak ediyor ister istemez.

dergiyi evde değil, dışarıda okuma fırsatı buldum, perde gazeli'nin(karagöz oyunlarında hacivat tarafından okunan giriş bölümü, derginin ismi eleştirilebilir olsa da, bu tür bölümlere ayırmak için de oldukça elverişli) başlığı "cennet gibi yurdum", tam bunu okurken yanımdaki kadın, "istinye'de olduğunu bastıra bastıra söylediği istinye park için almanya'nın fransa şehri gibi süper bir tanımlama kullanıyordu, bir alakası yoktur sanırım, ama aklımda kalmış.

Neyse, dergide benim için en dikkat çekici olan Hakan Şarkdemir'in Indeks V: Marşlarım şiiriydi. Epik şiirin ne olduğunu bu şiiri okuyunca anladığımı söylesem abartmış olmam. Okurken insanın ister istemez içsesi yükseliyor. Ayrıca, dergi ile birlikte Şarkdemir'in Tadat isimli şiir kitabı da hediye ediliyor, güzel bir düşünce.

Fasıl(karagöz'de asıl oyun)'da Türk Şiirinde tabu konusu işlenmiş. Bu bölümde Osman Özbahçe'nin yazısındaki, "Necip Fazıl'ı yoldan çıkaran siyasettir." cümlesi acaba söyleşi ve bir şiiri ile dergide de yer alan İsmet Özel'e de uyarlanabilir mi sorusunu da akla getiriyor. Aynı yazıda "artık şiir konuşulmuyor, şair konuşuluyor." tespiti var ki, doğruluğu net.

Derginin dosya editörü Serkan Işın'ın yazısı faslın en enteresan başlıklı yazısı:
"Tabular Asa, Kızıl Deniz Nerde?"
"Şiir kitabı neden o ebatlardadır ve neden hep aynı yazı karakterleri ile basılmaktadır, burada bir tektipleşme yok mudur? Şairler, gerçekten anlatmak istedikleri şeyin içeriğinin bu biçim tarafından manipule edildiğini veya belirlendiğini hiç düşünmezler mi? Bir yayıncının önüne örneğin el yazısı ile yazılmış, resimlendirilmiş 200 sayfalık bir dosya ile gittiğinizde, size "Böyle şiir olmaz?" deme lüksünü nereden edinmiştir?"(Serkan Işın)
Cevap: Kem küm..

Bir de aynı bölümde Abdurrahman Çelebi'den;
"Özgürlüğün kanıtı şiirin rahminden doğan hakikattir."

Meydan Muhaveresindeki(muhavere, karagöz oyununda yanlış anlamalara dayalı, ikilinin kişilik özelliklerinin ortaya çıktığı karşılıklı konuşma) sormacadaki, bir soruya Enis Akın'ın verdiği cevaptaki "Türk Şiirinde, kapısında "Üyeler Hariç Girilmez" diye yazan bir dergi veya ortam hiç olmadı" cümlesini anlayamadım, çünkü aklıma hızlıca gelen varlık dergisi'nde küçük iskender'in şiirlerini beğendiği bir kişi için yazdığı "tek endişem varlık dergisinin okuyucu profilinin bu şiirlere biraz uzak duracağı; Heves dergisi ile hemen bağlantıya geçmenizi şiddetle öneririm" cümlesi oldu ki bu gayet uygun sözcükler seçilerek yapılmış bir öneri, daha farklı yaklaşımlara başka dergilerde rastlanıyor. Herhalde Akın ironi yapmıştır diyorum, geçiyorum.

Aynı sormacadan;
-Sanat arındırır (katarsis) mi?
Osman Konuk: Sanat arındırmaz. Bunun için kaplıcalar var.

Karagöz Dergisi, polemiği eleştiri sanan, tekerrürden ibaret dergilerden oldukça farklı ve çok daha dolu. Olumsuz hiç mi yönü yok, tabii ki var, emine erdoğan'ın yazısının girişinde şöyle bir bölüm var mesela: "ekşi sözlüğün kutsallığını eleştirsem de, yazarlarına söyleyecek sözüm yok doğrusu. Bana söylenecek pek söz bırakmıyorlar... Ama bu sefer onların söyledikleri ile yetinmeyecek ve bu konuda birkaç şey söyleyeceğim sizlere." e bi zahmet.

Bir de bu oyunda, Hacivat kim yahu?

manyak güzel dergi. bi dergide iyi bi yazı olur, bilemedin iki. bütün yazıları okutuyor paşa paşa. tebrik ederim genç arkadaşlarımı.keşke zaten üstün olanlara üstünsün demeseymişler en iyi dergi karagözdür demeyeni...

bıdı bıdı bıdı...

Ben bu derginin adını bile yeni duyuyorum. Gerçi adettendir her yazar bir kaç derg çıkarır ve batırır. Yazar başına düşen dergi sayısını biri hesaplasın, sonra bunların kalitesine satışına oranlasın, sonra hepsini toplayıp büyük şehirlerdeki yaşayanların yoğunluğuna bölsün neden dergilerin satılmadığı anlaşılsın. Üç kişi birleşip dergi çıkarırsa ki üstelik bunların söyleyeceği çok da yeni bir şey yoksa... söyleyecek bir şeyi olmayanlar, birleşin.

sıkılmadılar mı henüz. e onları da mahfil'e alalım canım.
kavga güzel olur.

bu arada hala ismine alışamadım mı ne. sıkıcı geliyor.
ya da yabancılaşmışımdır ben.
birinci sayıda söylemeyeyim dedim. belki alışkanlıkla alakalıdır diye. ama karagöz kötü bir seçim.

tanıtım metinleri

Karagöz’ün 2. sayısı "Türk Şiirinin Tabuları", İsmet Özel’in “Yaşamak Geçti Başımdan” isimli şiiriyle açılıyor. İsmet Özel’in yeni şiirinin yanı sıra, Karagöz dergisinde bir de İsmet Özel söyleşisi var. Türk şiirinin kökleri ve millet bağı üzerinden günümüz şiirinin ele alındığı söyleşi, ufuk açıcı cevaplarıyla bir İsmet Özel söyleşisi.
Türk Şiirinin Tabuları

Bu sayının ağırlıklı konusu Türk şiirinin tabuları. Hakan Şarkdemir, Osman Özbahçe, Serkan Işın, Abdurrahman Çelebi ve Hasan Akay tabu meselesini değişik yönleriyle ortaya koyarken Enis Akın, Ali Ayçil, Tarık Günersel, Ahmet Güntan, Osman Konuk ve İbrahim Tenekeci kendilerine yöneltilen sorulara verdikleri cevaplarla tabu konusuna açılım kazandırıyorlar.
karagöz

Karagöz’ün Hakikati

Hüseyin Şen, “Karagöz Oyunlarında Perde Gazellerinin Tasavvufi Arka Plânı” başlıklı yazısıyla Karagöz’ün hakikatini ortaya koyuyor. Uzun bir emeğin eseri olan bu yazı Karagöz’ü eğlence zannedenlere özellikle önerilir.
Boydan Boya Eleştiri

Edebiyat eleştirisine ayrı bir değer veren Karagöz, bu sayısında da birbirinden kıymetli yazılar sunuyor okuyucularına. Ali Görkem Userin’in Tanpınar’ın günlükleri, Vural Kaya’nın Şaban Abak, Evren Kuçlu’nun Ayhan Kurt, Yavuz Altınışık’ın Ömer Şişman, Serkan Işın’ın Murat Üstübal üzerine yazdıkları yazılar Karagöz’ün günümüz şiirini ve edebiyatını merkeze alan yapısının bir göstergesi.

Halide Aral’ın edebiyat ve ahlâk bağıntısına dikkat çeken yazısıyla Emine Erdoğan’ın usta yönetmen Tim Burton’ın şiirlerine dikkat çeken yazısı Karagöz’ün gücüne güç katıyor. Karagöz’ün Kıraathane bölümünde Samed Karagöz’le başlattığı televizyon eleştirisi derginin temaşa yönüne ayrı bir boyut kazandırıyor.
Asıl Mevzu

Karagöz’ün 2. sayısının asıl zeminini ise İsmet Özel, Evren Kuçlu, Sadık Koç, İbrahim Tenekeci, Serkan Işın, Hakan Şarkdemir, Oğuz Karakaş ve Osman Özbahçe’nin şiirleri ile Murat Zelan’ın “Büyük Yazar” başlıklı hikâyesi oluşturuyor.