annem anlatırdı. hocalarından biri her not okuyuşunda annemi dışarı çıkarırmış:
-çık dışarı a.. notları okuycam.
-hocam neden diye sorabilir miyim, her okuyuÅŸunuzda...
-kızım dediğimi yap! tamam peki, bu heriflerden utanıyorum:(
not: annem sınıftaki tek kız öğrenci:)

yaksikli filozofi profesörü (yakisikli ne demek, mankenlikde bile basarili olurdu) okyanusa: ders arasinda ruj ve aynanizi ne zaman cantanizda birakip derse konsantre olmanyi düsünüyorsuz?"

okyanus: "siz ne zaman o beni bayiltan armani parfümünüzü evde banyo dolabinizda birakirsaniz"

profesör: "konumuz kant, immanuel kant!!!"

okyanus: "neden ölülerden bahsediyoruz, hele ki karsimda capcanli biri duruken?"

profesör: "bir cümle daha, sizi siniftan atarim "

kesin sesinizi!

lisedeki erkek profesör: "....bu gidisle ne üreticeksin?"

sirp ögrenci: "cocuk üretirim profesörüm"

(sinifta kahkahaa)

(klasik degil, biz de ögrenci profesör arasinda hep orjinal konusmalar gecerdi)
(bkz. hey gidi günler)

de hadi seviÅŸek...

yo o benim repliÄŸimdi.

en güzeli sevişmek...

yok bunuda freeit söyler hep. öğretmenim ne diyodu sürekli bana lan allah allah çok zaman oldu tabi kadının bacaklarına bakmaktan ne dediğini dinlemeyince aklımızda sadece sevişek kalmış...

ders derste öğrenilir

çökün.

kendi aranızda konuşmayın

tünaydın arkadaşlar...

otur üç.

"arkadaşın kendini camdan atsa sen demi atacaksın.."

(ama halil de öyle yapmıştı diyen öğrenciye cevaben)

hep aynı parmaklar, hep aynı parmaklar!?!