kafamız dolu

AKŞAMIN İPEĞİ

akşamın annesiyim ben sessizlik büyüttü beni odalarda
uzak bahçelerin bakırıydı rüzgarla boynunu değiştiren ev
toprak sözden daha güçlüydü çünkü gül kandan
ve pencerelerin derinleştiği odalarda bir kandil gibi sönen akşam
o akÅŸam bizim herÅŸeyimizdi
beyazla açan ve bir daha kapanmayan sayfalarımıza
dar geliyordu acının ipeği

ufacık belirsiz uçuşu saçlar gelişiyor ya da gizleniyordu odalarda
herşey birbirini buluyor unutuyor ve yola doğru başkalaşıyordu
terliyordu dumanlı bir göle doğru yetimler yoksullar kadınlar
ellerini gördüm esmer ellerini ateş yakan ellerini
ıslak odunlar gibi tutuşmuyordu bir türlü yanyana durmuyordu
tütüyordu
her günden bir masal her geceden bir düş toplayıp
kocaman bir göz yaptılar kederlerini ve bir daha solmadılar

akşamın annesiyim ben sessizlik büyüttü beni odalarda
uzak bahçelerin bakırıydı rüzgarla boynunu seviştiren ev
yalnızca içte olan yakındır başka herşey uzak

kalbim kalbim ekmeğimi böl aşkla paylaştır
leyla ÅŸahin

1954 yılında Şavşat ’ta doğdu. Beykoz Ortaokulu ve Üsküdar Kız Lisesi ’nde okudu. Gazete yazarlığı, dergi yöneticiliği ve yayın danışmanlığı yaptı. İlk şiiri 1967 yılında Doğan Kardeş ’te yayımlandı. Kırlangıç Yıldızı (1988) ilk şiir kitabıdır. Eserleri çeşitli ödüllere değer görüldü. 1965`ten bu yana İstanbul `da yaşıyor.