dün leylekleri havada gördüm
bir kısmı sıcak diyarlara yolculuga baslamislardi nedense leyleklerin gidişi hep hüzün verir bana bu hüzün mevsiminin gelişinden midir?
benden midir nedir bilmiyorum.
ya lütfen gitmeyin biraz daha kalın dediysem de dinleme



kuş gözlemcileri çamlıca tepesi'ndeler bu aralar.
(bkz. ornitoloji)
prens mallarme de kışı sevenlerden. kışın insan üretken oluyor. yazı sevmiyorum da diyemem, meyvelerin bol olduğu mevsim; sıcağı sevmiyorum. +10/20 derecelerde yaşamalıyım:)
patenti sahsima ait "ultra post post ötesi bir yaklaşimsal kurama" göre güneş ışıgıyla insan psikolojisi arasinda bir ilişki vardir.
ahanda ultra bilimsel bir kanitsal şey: ben:))
postyapısalcı yaklaşım ile;
abartılı ifade. hüznün mevsimi yoktur. dolayısıyla leylekler gidince sadece gitmiş oluyorlar. güneye giden leylekler sıcaklara doğru gidiyorlar. yani sıkıntıya. ne diyor rimbaud. inanalım soğuk mevsimlerin başlangıcına.
inanalım