alopenin odasını okumuş, vapurları dinlemiş üstüne cihangirde bir geceyi sardırmıştım. ayrılık acısını volkmanin sesini açarak bastırmaya çalışıyordum. ne ayrılığı. aşk işte. sonra bir mektup yazdım robinson kitap evine yolladım. dedim ki iyi ki müzik yap
yazar, müzisyen, ressam.
bulut geçti gözyaşları kaldı çimende,
gül rengi şarap içilmez mi böyle günde.