Kabuğunun altında yüzlerce parçaya ayrılmış özünü saklayan meyve.

aşurenin üzerine koyarım.

her ne kadar narsizm'in sembolü nergiz olsada türkçe telafuzunun güzellik sembolü olan bu meyvee daha yakın olmasıda güzel bir tevaffukdur...

simdi hatirladim. annem anlatirdi hep. bana hamileyken bol bol nar tüketmis. birde ayva.

sopası oldukça dayanıklıdır bu yüzden adam döverken tercih edilir...
nar ağacı doğal bir böcek kovucudur, bulunduğu yer ve etrafında böcek bulunmaz...
ayrıca güzelliğin sembolüdür ve insanı güzelleştirdiği söylenir Peygamberimiz çocuğunun güzel yüzlü olmasını isteyen hamile kadınlara nar yemelerini tavsiye eder...
yenildiğinde ferahlık hissi verdiğide bilinen bir gerçektir...

bereket sembolü. yılbaşında kapının önünde kırarım.

mitoloji de anlami büyüktür.

hera, athene ve aphrodit tanricalarin kim daha güzel kavgasini, trojanli paris bitirir. aphroditin eline bir nar vererek.

dogurganligin simgesi

toprak ana
bu kadar az çiçek veren bir ağacın, bahçesinde oturup, güneşin batışını seyretmek, bir yol üstü molası

birken çok olmak, çokken bir olmak. Kapsam kümesi

Haydar Ergülen'in henüz dünyaya gelen bebeğinin ismi.

nara benzerdin

Nara benzerdin bir zamanlar, çoktun! N'oldu
Sana! Kırk atlı çıkardın dağa, yüz atlı
Ä°nerdin daÄŸdan. KurÅŸun bitmez tabancanda,
Atın şahlanır, kırbacın ıslık çalardı.
Miçoydun isteyince, kaptandın, korsandın;
Martıydı, buluttu, engindi yamacında.
Şarap fıçılarına yaslanır limanda,
Doğudan batıya usulca kayıp giden
Mavna dizilerine bakardın Zaman'ın.
Avcıydın, eski taşlara sinmiş günleri,
Tavşan yakalar gibi, çeker çıkarırdın
Kulağından. Bizans surları doruğundan
Bir Osmanlı vakti düşerdi ellerine.
Aşınmış tahtalara sürerdin yüzünü.
Hani paslı kancalarla çiviler! N'oldu
Damında kediler sevişen ev, rüzgârın
Tuzlu tüylerini döktüğü arka sokak!
Yitirdi çoktan düşlerindeki çocuklar,
Kumsala çekilmiş ölü kayıklar gibi,
Gecesiz gözlerinde yeşil ya da mavi
Bir güneşe benzer o öfkeyi! Kırıldı
İnce belli bardaklar. Küpeçiçekleri
Kavruldu gitti tozlu camların ardında.
Kenar semtleri İstanbul'un! Sisli, ılık
İlkyaz günleri! Cumbalar, şahnişler! Kızın
Yüzü, atın boynu, arabanın dingili
Bir kahve peykesinde verirdi kendini.
Duvar sürüp gider sessizliğin boyunca.
Ordan bir perdenin gülü, burdan bir zakkum
Dalı, sevinçler, aşklar toplardın torbana.
Üstüne serçe sürüsü inmiş, o mutlu
AÄŸaca benzerdin, deniz kokan yollarda
Şiirler düştü mü aklına! N'oldu sana!
Boşaldın, susuz değirmene döndün şimdi!

Oktay Rıfat Horozcu

çarsıdan aldım bir tane, eve geldim bin tane