yenilmiş bir orduydu babam, gündüz
gidilmeyen yerden gece dönen masalcı
babam suya benzerdi eÅŸiklerden usulca
ve çekingen akan. fırınlar, celepler...
ve tütün çarşılarında telaşlı, gözleri
faylara akandı babam, keder batardı

babam bir sömürgeydi, boyuna susku
taşırdı mengenelere, elleri yoktu, yoksulluğun
isiydi babam, çobandı, ağlardı uzun
tespihler gibi. asfalta dökülmüş
kuşlar sanırdım başını, emekçi ve
nehir taşlarından temiz. Hayber
levhalarda kalsın, yılan ve geyik
idolleri. ve döngünün pullanyla örtünen
rumuz: İsa, Babil ve Süleyman. belki
tanrıydı babam; bir ölüden oyduğum
ve budanmış dallar gibi sabırsız
aşar çitinden gençliğim, ve uzak
şehirlerde hurda vagonlar, açlık,
aşk süsü verilmiş intihar, kısır bulutlar gibi
gürültüyle yaşlanır babam, elleri toprağa benzer
giderek, ölü yaşıtlarımın sesiyle güler

ve budanmış dallar gibi umarsız
kendimi düşürdüğüm şiirler: kartım bu!
ben burada olurum. Araf'ta
yeşil ateşler kemirirken hayat ve ölüm

babam hep benim babamdır

selim temo

babamdır hayatın yüzüne bir tokat gibi çarpan
babamdır yaşamımın demirbaş sevgisi
tanrım, bilgem, hüznüm...
beni seninle gömsünler babam!
keşke hiç ölmesen!

Yiycem bu elektra kompleksi hikayesini ama yok abi öyle bir şey. Hataları kapatmıyor o kompleks ne kadar büyük olursa büyüttüğün put kırılıp dağıldığında o kadar çok can yakıyor.

freud'a göre ilk aşkımız.

en sevdiğimiz şarkı: les feuilles mortes(fransızca söylerdi, ben sadece vokal:), birlikte söylediğimiz:simsiyah bakışların(sayesinde hatırla sevgili'den önce öğrendim),bütün türkçe tangolar, besame, it's now or never..

Köyde doğmuş büyümüş.İlkokul mezunu.İçinde ukte kalmış gibi gençliğinde cilt cilt kitap satın almış.Bir çoğu meşhur "bedir" ve "çile" ve "büyük doğu" yayınlarının kitapları.

şiir- hikaye yazar, resim yapar, gitar çalar, sesi inanılmaz güzel, yakışıklılığı dillere destan. moda'nın hızlılarından.. hukuk fakültesi 4. sınıftayken, bir anda hızlı hayattan koparılıp başka bir maceraya sürüklenmiş. ruhuna değil kalıbına uyan.. sorunlarımız olmadı değil, siyaseten hep ayrı düştük. yetişme tarzı, aldığı eğitim onu hep taraflı düşünmeye zorladı. ama her tartışmamızda sanatçı ruhu onu yatıştırdı, anlayışlı bir babaydı.annemle olan malum ana-kız tartışmalarında hep benden yana olurdu. aslında olaylara hep farklı yönlerden bakışım babamın bizlere kitap okuma alışkanlığını aşılamasıyla bağlantılı.
en keyif aldığım şey, onunla şarkı söylemekti...

hep karsi koydugum, direndigim kisi oldu ergenlik yillarimda. belki sürekli beni korumak istegi beni cileden cikariyordu.
son darbeyi evi terk ederek italyaya giderek vurdum. hemde hic bir haber birakmadan. vardigimda telefon acip kisa ve net bir sekilde .....beni merak etmeyin, arkadaslarla italyadayiz ...dedigimde annem,... bunu da mi yapacaktin, ben babana ne diyeyim diye haykirmasi hala kulaklarimda. bu gerekliydi. ama cok agirdi. bedeli de agir oldu. geri döndügmde babam yüzüme bile bakmiyordu. kendince hakliydi. konusmadik. dayanamadim, onu ne kadar sevdigimi anlatmak ama ayni zamanda beni anlamasini istiyordum.
baba iste dayanamadi sarildi ve hüngür hüngür agladik.
simdilerde dua ediyorum, allahim ayni sekilde benim cocuklarim beni üzmesin. onlari anlamaya ve onlarla arkadas olmak icin caba sarf ediyorum.....

belki babam da gelir bu dugune demiştim onunla ilgili. çevresine göre algısı daha güçlüydü. ama algı yetmiyor yaşamı güzel ikame etmeye. sonra bir gün çok fakir oldu. o fakirlik kısa sürede saçlarını beyazlattı. üzgündüm. zaten onun için bir kez ağlamışımdır. o da o zaman. bir adam çaresizliği saçlarına sürer. beyazlatır. beyaz bu yüzden saçtaysa acıdır. fakirlik'ten değil statüsünün yerlebir oluşundan yaşlandı sanki. çok zor koşullarda çalıştı mesela. halbuki etrafından önceleyin sayılan biriydi. sonra o darboğazda çok yalnız kaldı. hala yalnızlığını sürükler her akşam üzeri. sessiz ve kimsesiz.

eve getirdiği yazılı kağıtlarını değiştirdiğimi anlayınca, işyerine götürür olmuştu kağıtları. hiç bir şey söylemedi, kızmadı da..

aradığım cevaplar onda vardır sanki hep.. hep olmasa da çoğunlukla..:)
şu dünyada herkes arkasını dönse bana, bilirim ki o dönmez..
kırılgandır, belli etmese de..
bazen de dinlediğini sanırım, anlatırım birşeyleri; sonra bir bakarım ki hiç dinlememiş, bambaşka bir yerde..:)

zaman gazetesi okur ve samanyolu tv. izler.Abdullah Gül cumhurbaşkanı olduğu için dünyanın en mutlu insanıdır.Tıpkı yaşıtı milyonlarca erkek gibi...

ben birÅŸey demiyorum babam diyor!

ÅŸaman

entelektüel, sanatçı ruhlu, asker tipli:)