ulaş nikbayile birlikte yazdığı bir şiir bana gençlik yıllarımdaki şiirlerimi anımsattı:
Bu kayıp kent tanımalı kabuslarımı
Sinsi yüzler, hesapçı, kalleş gülüşler

bizim deniz marmara denizi, bir de baykal denizi var. marmara ile baykal denizi arasında iki temel fark var, arkadaşım nusreddin artis.

kalın sıfır beden'in aksine moda tanrı'nın sevdiği beden türüdür. bazı mankenler bu beden yüzünden öldü. en son arjantinli kızcağız incelecem diye öldü.

sıfır beden...
sıfır
ay da sıfıra benzer
güneş de.
herkes aslında sıfır bedendir.
sadece kalın sıfır beden
ince sıfır beden vardır

Üstünde güvercinler gezen şu rahat damın Kalbi atar ardında birkaç mezarla çamın Şaşmaz öğle zamanı ateşlerle yaratır Denizi, denizi, hep yeni baştan denizi

En yüksekten uçan martı en uzağı görendir.

new york times, kay ryan'ın amerika'nın poet laureatesi -büyük şairi- olduğunu bildirdi. şair, charles simic'in halefi olarak 1986'dan beri verilen büyük şair ünvanının 16.

şu durakları atla şunları da şunları da
büyük saat olalım

başkasının aşkıyla başlıyor hayatımız. demiş şair.

"aşksa o hiç korkma nasılsa konuşur bütün dilleri" demiş ve aşkı öylesine güzel tanımlamış şair